Om alle inhoud te kunnen zien hebt u de actuele versie van Adobe Flash Player nodig.

Startpagina Wijn algemeen Wijn maken De wijngaard Vinificatie Druiven plukken Wijnvaten Bottelen Kurk Etiketten Druivensoorten Druivensoorten wit Druivensoorten rood Wijnsoorten Wijnsoorten algemeen Wijnsoorten wit Wijnsoorten rood Wijnsoorten rose Wijnsoorten champagne Wijnsoorten sherry Wijnsoorten port Wijn en gerechten Wijnlanden Frankrijk Romenie Zwitserland Bulgarije Beaujolais Bergerac Corbieres Corsica Cotes de Bourg Bordeaux Cotes de Castillon Cotes du Rhone Elzas Gaillac Jura Languedoc / Roussillon Loire Macon Bordeaux Cotes du Luberon Bourgogne Provence Savoie Sud - Quest Chateau Margaux Italie Abruzzo Trentino Alto Adige Toscana 

Etiketten

EtikettenNa de ontdekking van de lithografische drukmethode door Aloys Senefelder in het jaar 1796, begon men wijnflessen van etiketten te voorzien. Belangrijke kunstschilders, zoals Goya en Delacroix, ontwierpen prachtige etiketten. In de schaduw van deze kunstenaars stonden onbekende tekenaars, die het etiket met Gotische schrift en familiewapens vulden. Etiketten waren in deze periode nog niet aan regels onderhevig. Sinds 1 februari 1976 is er in Europa een etiketteringvoorschrift van kracht. De controle is gering maar de preventieve werking ervan is groot. TafelwijnEen tafelwijn is de meest eenvoudige wijnsoort. Hij komt zelden of nooit uit een nauwkeurig omschreven gebied. De producent streeft naar een constante kwaliteit en smaak. Op het etiket moet het land van oorsprong, het alcoholgehalte, de inhoud van de fles, de naam van de bottelaar en de vermelding 'tafelwijn' staan. In plaats van de naam van de bottelaar, mag in Nederland ook het codenummer op het etiket vermeld worden (een NL HPA-nummer is het nummer van het Hoofdproductschap Akkerbouwproducten in Den Haag). Voorts mogen er indicaties over de kleur, de smaak en de wijze waarop de wijn het beste gedronken kan worden, op het label voorkomen. LandwijnBij landwijn mogen op het etiket, behalve alle bij tafelwijn genoemde aspecten, ook het oogstjaar, de naam of namen van de gebruikte druiven en het aanbouwgebied worden genoemd. KwaliteitswijnKwaliteitswijnen vallen in diverse landen onder wettelijk strenge of minder strenge bepalingen. In Duitsland worden zij als 'Q.b.A. Weine' (Qualitätsweine bestimmter Anbaugebiete) of als 'Prädikatsweine' (Spätlese en Auslese) beschreven. In Frankrijk zijn kwaliteitswijnen bekend onder de naam A.O.C. (Appellation d'origine contrôlée). Dit geeft de koper waarborgen die op voorschriften berusten, die in 1947 hebben geleid tot de oprichting van het INAO (Institut National des Appellations d'origine). Ook de vermelding V.D.Q.S. (Vins Délimités de Qualité Supérieure) duidt op een aantal kwaliteitswijnen. In Italië heet het pendant D.O.C. (Denominazione di origine controllata). De aanduiding D.O.C.G. verwijst naar een viertal wijnen: de Barolo, de Barbaresco, de Brunello di Montalcino en de Vino Nobile di Montepulciano. De G. staat voor 'garantita'. Hierbij wordt tevens de kwaliteit van de wijn gegarandeerd. De term 'riserva' betekent dat de wijn tenminste drie jaar is gerijpt. Wijn van buiten EuropaWijn van buiten Europa is eveneens onderworpen aan wettelijke voorschriften. Zo mag de Californische Chablis niet onder deze naam worden ingevoerd. Ook mogen Europese tafelwijnen niet vermengd worden met wijnen van buiten Europa. Binnen Europa worden geïmporteerde wijnen alleen onderscheiden als wijn zònder en wijn mèt geografische benaming. De volgende omschrijvingen geven informatie over de hoeveelheid suiker per liter wijn:Sec: 0-4 gDemi sec: 4-12 gMoelleux: 12-45 gDoux: 45 g en meerIn de noordelijke wijngebieden van de Rijn en Moezel geldt een uitzondering op deze regel. Deze wijnen bevatten in verhouding veel zuur, zodat het restzoetgehalte wat hoger mag zijn. Een voorbeeld: als een wijn zeven gram zuur per liter bevat, mag de Süssreserve negen gram per liter zijn. In dit geval heeft deze wijn toch recht op de vermelding 'sec'; in dit geval 'trocken'. De stelregel luidt dat de Süssreserve twee gram per liter hoger mag zijn dan het zuurgehalte. Voor verplichte en vrijwillige vermeldingen is het gebruik van één of meer officiële Europese talen voorgeschreven. Etiketten van Griekse wijn worden meestal in de Franse taal geschreven. Een uitzondering is gemaakt voor een aantal traditionele aanduidingen en de gebiedsomschrijving. In dat geval is de taal van het land van oorsprong meestal verplicht

Klik op etiket voor meer...

Etiketten


http://issuu.com/hlvclaessen/docs/wijn?mode=embed 

Wijninfo Harrie Claessen